Yazı Detayı
08 Mayıs 2018 - Salı 09:09
 
BENİM KÖYÜM..
Harun Şen
harunsen@karadenizhaber.com.tr
 
 

Tüm geçmişlerimize rahmet, cümlemize ve bizden sonraki nesillerimize sağlıklı, sıhhatli ömürler dileyerek geçmişten günümüze kısa bir yolculuk yapmak istiyorum.

 

Altmışlı yaşlara yaklaştığım kısa hayatımın ortalama elli yılının bazı bölümlerini hatırlayabiliyorum. Sabah gezintiye çıktığımda yaşadığım bu süreci hafızamda canlandırmaya çalışarak sizlerle paylaşmak istedim.

 

YEŞİL BAFRA’ mın küçük, şirin bir köyünde, bayağı kalabalık bir ailede dünyaya geldim. Ailemizin en iyi bildiği iş tütüncülük idi. Üretiminden satışına kadar dedelerden torunlara yüz yıllarca tüm bilgi ve birikimleri arşivlenip, aktarılarak gelmişti. Bu yıllarda aileler, anne, baba, kardeşler bir arada, bir evde yaşarlardı. 

 

Tütün özellikle kalabalık aileler için yeterli bir geçim kaynağı idi.  Bu sayede her yıl gelir ve geçim seviyesi artarak devam etmekte idi. İlkokula başladığım ve eğitimin devam ettiği yıllar içerisinde ülkemin gelir ve geçim kaynaklarını öğrenmeye başladıkça tarım üretiminde dünyanın kendi kendine yeten yedi ülkesinden biri olduğunu öğrenmiştim. Yerli malı günü ve haftalarını yaşayarak, köyümün tarlalarından çıkan ürünlerle ve geliri ile beslenerek büyüdüm.

 

Çevremiz doğal ve temizdi. Henüz kimyasal gübreler kullanılmaya başlamamıştı. Tüm ürünler kendi tohumlarından, kısırlaştırılmamış tohumlardan elde edilirdi. Bu arada yeri tam gelmiş iken hatırlamadan geçemem. Tütün tarlasının içine dikilerek serpiştirilen domateslerin tadını ve kokusunu unutmak mümkün değil. Hala o nefis koku ve tadı unutamadım, ölünceye kadar da unutamam.

 

  O yıllarda ülkemizin yüzde kırka yakını köylerde barınır tarım ve hayvancılıkla geçinirdi.  Avrupa Birliği üyeliği ve uyum yasaları direktifleri ile köy nüfusumuzun çok yüksek olduğu, köy nüfusumuzun yüzde beşlere kadar düşmesi gerektiği öne sürülerek uygulanan politikalar neticesi ortalama yirmi milyon olan köy nüfusumuz dört milyona kadar düşerek, tarım ve üretimden çekilerek mahalle konumuna geldi.

 

Bu sadece benim köyüm ve yaşamım ile ilgili bir kesit. Diğerlerini oralarda yaşayanlar bilirler. İster doğru bulur, ister eleştirirler. Şimdi tüm bu yaşananlardan sonra köyüme dönüp baktığımda o kalabalık ailemden hiç kimsenin olmadığını, evlerimizin kapılarının kapandığını tarımdan, üretimden çekildiğini görüyor ve üzülüyorum.  

 
Etiketler: BENİM, KÖYÜM..,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
Haber Yazılımı